คริสต์ศักราช 1925 ปีสุดท้ายของยุคไทโชในญี่ปุ่น ( ตรงกับช่วงรัชกาลที่ 6 ของไทย ) กลิ่นไอของสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่เพิ่งจบลง สร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างมากต่อสังคมประเทศในกลุ่มตะวันออก ทั้งในด้านวัฒนธรรมและการปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยด้วยการเอาอย่างชาวตะวันตก (Westernization) วิถีเอเชียเดิมที่ผู้หญิงไม่มีสิทธิ์เรียนหนังสือ และมีหน้าที่อยู่แค่ในครัว ถูกชาวตะวันตกมองว่าเป็นเรื่องไร้อารยธรรม และประเด็นเรื่องสิทธิสตรีก็ถูกหยิบยกขึ้นมาโจมตีกันระหว่างประเทศในยุคนี้เอง เหมือนกับเหตุผลที่ไทยต้องเปลี่ยนแปลงระบบเก่าๆหลายๆอย่างให้ทัดเทียมกับตะวันตก เพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบจากการถูกมองว่าเป็นประเทศด้อยพัฒนาในขณะนั้น
เรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากที่ โองาสะวาระ อากิโกะ คุณหนูตระกูลดัง(ถ้าใครดูอายาคาชิ อายาชิ จะจำได้ว่านามสกุลนี้เป็นของนักศึกษาศาสตร์ตะวันตกคนดังอย่าง โฮซาบุโร่ ซึ่งถ้าสองคนนี้เป็นญาติกัน ก็คงไม่แปลกที่ลูกหลานจะหัวใหม่เช่นนี้) โดนคู่หมั้นตัวเองตอกหน้าว่า ผู้หญิงก็ควรไปอยู่ในครัวซะ ไม่ต้องไปเรียนมันหรอก หนังสือน่ะ อากิโกะที่เจ็บใจวางแผนที่ทำให้คู่หมั้นตัวเองรู้สำนึกว่าผู้หญิงก็มีน้ำยา ด้วยการท้าแข่งกีฬาลูกผู้ชายอย่างเบสบอล แต่ด้วยสภาพสังคมในขณะนั้น ใช่ว่าทุกคนจะเป็นหญิงแกร่งได้เหมือนอากิโกะ การตามล่าหาสมาชิกอย่างทุลักทุเลก็เริ่มขึ้น โดยมี สุซุคาวะ โควเมะ ที่ได้เป็นสมาชิกคนแรกด้วยความเข้าใจผิดของอากิโกะเป็นผู้ช่วย
แม้ว่าชื่อเรื่องจะแปลได้ว่าเหล่าสาวๆนักเบสบอลในยุคไทโช แต่ในยุคปัจจุบัน ผู้หญิงก็ยังไม่มีสิทธิ์ได้เล่นเบสบอลอยู่ดี ประโยคนี้สื่อถึงตอนจบของเรื่องแบบกลายๆ อารมณ์เดียวกับที่ดูอนิเมแนวสงครามเซนโกกุแล้วรู้ว่า ตอนจบพระเอกต้องชนะโนบุนางะอยู่ดี ตรงนี้คือจุดสำคัญของอนิเมอิงประวัติศาสตร์ หรือแนวย้อนยุคทั้งหลายเลยทีเดียว ว่าทำอย่างไรให้เรื่องออกมาสนุกได้โดยที่คนดูรู้ตอนจบคร่าวๆมาก่อนแล้ว และคำตอบนั้นก็อยู่ระหว่างทางนั่นเอง
ตลอดระยะเวลา 12 ตอน ในไทยากิ(ย่อ) นั้นเต็มไปด้วยมุกเก่าๆ สมัยรุ่นคุณปู่ ชนิดที่ว่าเจ้าของบล๊อคเส้นลึกดูแล้วยังหัวเราะออกมา มันไม่ใช่มุกล้อเลียนอนิเมเรื่องอื่นอย่างที่นิยมกันในสมัยนี้ แต่เป็นเรื่องของยุคสมัยซะมากกว่า อย่างว่าที่พระเอกแบบซาบุโร่ ที่เห็นชัดเลยว่า ถ้าเป็นสมัยนี้ มันต้องเป็นกะเทยแน่ๆ (น้องเจ้าของบล๊อค tm) หรือพฤติกรรมหลายๆอย่างของตัวละครที่ไม่สามารถพบเห็นที่ไหนได้อีกนอกจากในอนิเมแนวย้อนยุค แบบว่าสมัยนี้ไม่มีใครทำกันแล้ว ว่างั้น ส่วนในเรื่องของเบสบอลนั้น ใครที่คิดว่าดูไม่รู้เรื่อง ไม่ต้องห่วงครับ เพราะถ้าดูไทโชจบจะรู้เลยว่าเมื่อไหร่จะได้จะเสีย กรรมการจะตัดสินอย่างไร ตรงนี้คิดว่าค่อนข้างสื่อสารกับคนดูได้ดี (แต่ในญี่ปุ่นนี่ คิดว่าคงไม่มีปัญหาตรงนี้กัน)
คุณภาพงานนี่นับว่าค่อนข้างนิ่ง ส่วนที่เผางานก็มีบ้าง แต่ไม่ถึงระดับทำให้หงุดหงิด เพลงประกอบนี่เห็นเปิดเฉพาะช่วงสำคัญๆ บางตอนแทบไม่ได้ยิน แต่ก็ไม่มีผลกับตัวงานเท่าใดนัก ไทยากิอาจไม่ใช่อนิเมเบสบอลที่ดีที่สุด แถมยอดขายก็ซังกะบ๊วยเพราะBD ดันเป็นเวอร์ชั่นทีวีเอามาupscale แต่ถ้านับเรื่องส่วนประกอบต่างๆที่เป็นอนิเมเรื่องนี้ และความรู้สึกดีๆหลังดูจบ เจ้าของบล๊อคให้เต็ม10 ครับ ที่มีคนว่าตอนสุดท้ายสนุกสุด ตอนอื่นงั้นๆ ก็จะตอบว่าเพราะทุกตอนที่ผ่านมา มันทำให้ตอนสุดท้ายสนุกครับ นี่แหละ ความหมายของระหว่างทางที่บอกไว้ข้างบน
ต่อไปเป็นแนะนำตัวละคร ตามประเพณีบล๊อคนี้
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เหล่าสมาชิกชมรมโอกะไค
ชื่อ : Suzukawa Koume
CV : Itou Kanae >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :โควเมะลูกสาวคนเดียวของร้านอาหารตะวันตก (แต่ที่บ้านดันหัวอนุรักษ์ ไม่ซื้อชุดกะลาสีให้ใส่จนเจ้าตัวต้องเก็บเอาไปฝันว่าได้ใส่แล้ว) เรียกได้ว่าเป็นนางเอก และศูนย์รวมจิตใจของทุกคนเลยทีเดียว รับหน้าที่เป็นแคชเชอร์ ตำแหน่งที่แค่เห็นก็เมื่อยแล้ว... โควเมะเธอช่างอึดจริงๆ
ชื่อ : Ogasawara Akiko
CV : Nakahara Mai >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :อากิโกะมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าคนอื่นๆ ปกติจะสำรวมอยู่เสมอเนื่องจากเป็นชนชั้นสูง เว้นแต่ตอนที่อยู่กับเพื่อนๆในชมรมโอกะไค เชื่อมั่นว่าผู้หญิงนั้นเท่าเทียมกับผู้ชาย จึงพยายามอย่างมากเพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามยอมรับตัวเอง เป็นพิชเชอร์มือหนึ่งของทีม
ชื่อ : Kawashima Noe
CV : Ueda Kana >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :ใส่แว่นแบบนี้ต้องบอกมั๊ยว่าทำหน้าที่อะไรในทีม?
ชื่อ : Souya Yuki
CV : Noto Mamiko >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :โซยะซังที่เสียงหงิมๆแบบโนโตะแต่ดันเป็นผู้เล่นสายบู๊ ถึงจะพละกำลังไม่เท่าทามากิหรือโทโมเอะ แต่ก็มีทักษะมากกว่าใครอื่นในชมรม เพราะเคยเล่นเบสบอลกับพวกผู้ชายมาก่อน
ชื่อ : Ishigaki Tamaki
CV : Hirohashi Ryou >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment : ทามะจังที่อยากเป็นนักเขียน
โดนโซยะซังเพื่อนสนิทลากเข้าชมรม ด้วยเหตุผลว่าให้ไปหาประสบการณ์ด้วยตัวเองดูบ้าง ถึงจะเป็นนักเขียนที่ดีได้
ไปๆมาๆกลับเป็นผู้เล่นมือดีของทีมไปซะงั้น
ชื่อ : Tsukubae Tomoe
CV : Kaida Yuko >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment : แฝดพี่สาวหล่อ เป็นที่นิยมในหมู่สาวๆด้วยกัน อุปนิสัย บ้าพลัง ปัญญาไม่ค่อยมี ชอบทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง ยังดีที่มีน้องช่วยปรามไว้บ้าง หลงรักโควเมะแต่แรกพบจึงยอมเข้าชมรม
ชื่อ : Tsukubae Shizuka
CV : Kitamura Eri >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :แฝดน้องผู้โดดเด่นในด้านวรรณศิลป์ อุปนิสัยคุณหนูเรียบร้อย เข้าโอกะไคเพราะ...
"ทำไมชั้นต้องมาเล่นเบสบอลด้วยเนี่ย ฮึ!"
ชื่อ : Owari Noriko
CV : Fujimura Ayumi >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment : อันนี้ ดูจนจบแล้ว ตกลงยัยโนริโอะมันเป็นสมาชิกรึเปล่า?? ซ้อมก็ไม่ซ้อม แต่ตอนไปเข้าค่ายดันไปกะเค้าด้วย ออกแนวขอมีส่วนร่วมว่างั้น (จริงๆก็ทำตัวมีประโยชน์นะ)
ชื่อ : Sakurami Kyouko
CV : Makino Yui >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :รุ่นน้องหน้าผากกว้างที่เห็นครั้งแรกนึกว่าเหม่งน้อยอิโอริจาก im@s มาเอง ฝีมืออยู่ในขั้นบ๊วยทั้งเรื่องเรียนและเรื่องกีฬา เป็นเพื่อนสนิทของโคโชว แต่ที่เข้าโอกะไคเพราะตามโทโมเอะมา
ชื่อ : Kikusaka Kochou
CV : Goto Saori >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment :อิง..โป๊ะ เอ้ย โคโชวนั้นไม่ได้เป็นสมาชิกของโอกะไคตั้งแต่เริ่มแรก แต่ย้ายมาจากชมรมกรีฑาอันเนื่องจากความสามารถพิเศษที่ไม่เป็นที่ต้องการของชมรมกรีฑา กลับเป็นได้ถึงอาวุธสุดท้ายของชมรมโอกะไค ลักษณะพิเศษของเธอที่เห็นครั้งเดียวแล้วจำได้เลยคือจงอยผมชี้ขึ้นอันเบ้อเร่อ (ล้ำยุคมาก)
ตัวละครสำคัญอื่นๆ
ชื่อ : Anna Curtland
CV : Arai Satomi >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment : คุณครูแอนนา ที่ปรึกษาของชมรมโอกะไค นิสัยไม่ค่อยสมหญิงในสายตาอาจารย์ท่านอื่น แต่ก็เป็นที่ปรึกษาที่ดี ทั้งในเรื่องชมรม เรื่องเรียน จนไปถึงเรื่องกลุ้มใจของเด็กๆ
ชื่อ : Suzukawa Yoichiro & Suzukawa Yae
Comment : คุณพ่อคุณแม่ตัวอย่าง ในยุคสถาบันครอบครัวเข้มแข็ง เลี้ยงลูกได้น่ารักมากครับ
ชื่อ : Kitani Saburou
CV : Hino Satoshi >>ผลงานที่ผ่านมา
Comment : พระเอกละครไทยยุคเก่า เวลาเขาขอลูกสาวเถ้าแก่มันเป็นแบบนี้กันหมดสินะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
season ใหม่ ฉายกันไป 6-7 ตอนแล้วเพิ่งจะได้เขียน
edit @ 17 Nov 2009 21:41:01 by bekung
