บล๊อคบี้ๆ

 

   ฟูลรีวิวคราวนี้คือรีวิวหวยล็อค เป็นตัวเก็งอันดับ1 มาตั้งแต่เริ่มซีซั่นครับ

   ชื่อที่ตั้งกันเล่นๆ ตั้งแต่สมัยยังไม่เป็นอนิเมก็คือ"แฟนผมเล่นน้ำลาย" เรียกสั้นๆว่า "เล่นน้ำลาย" งานต้นฉบับเขียนโดยอุเอชิบะ ริอิจิ ที่เคยมีผลงานตีพิมพ์ในไทยชื่อว่า "จอมเวทย์พิทักษ์ฝัน" คอมิคแนวแฟนตาซีสติเฟื่องที่มีฉากในตำนานอย่าง"ชนช้าง"และวลีเด็ดอย่าง"แค่15ก็เป็นฟอสซิล พอ16 ก็เป็นสิ่งมีชีวิตก่อนบิ๊กแบง" (อันหลังนี่จำได้กระท่อนกระแท่นเพราะเล่มจริงไม่ได้อยู่กับมือ ส่วนอันแรกนั่นยังติดอยู่ในกระจกตาจนทุกวันนี้)

   ได้ยินกิตติศัพท์กันแล้ว พอมาถึงงานต่อมาอย่างเล่นน้ำลาย ทุกคนย่อมคิดว่ามันจะต้องออกมาเป็นการ์ตูนลามกจกเปรตอย่างที่ไม่อาจคาดเดาได้แน่ๆ แต่ออกมาจริงกลับใสซื่อยังกะคิมิโทโด (ฝากใจไปถึงเธอ)ที่จบซีซั่นแรกได้แค่จับมือ เขียนเล่นน้ำลายมา5ปี ความยาวกว่า70ตอนความสัมพันธ์ยังไม่เกินเอบีซี 

    แต่นั่นก็นับว่าเป็นข้อดี ตรงที่เป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่เนื้อหาสวนทางฮาเร็มสมัยนิยมไม่รู้จะจบใคร กลับไปสู่ยุคที่นางเอกเด่นคนเดียวไม่มีใครมาทับเส้น ความสัมพันธ์ของสองตัวเอกไม่นับที่แลกน้ำลายกันทุกตอนก็ไม่มีอะไรเกินเลย เพราะนางเอกของเรานั้นรักนวลสงวนตัวมาก จะมาทำแต๊ะอั๋งอะไรแทบจะไม่ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกก็ค่อยๆคืบไปทีละนิด เป็นความรักแบบใสๆ แต่ละตอนอาจจบลงแค่เหตุการณ์เล็กๆเหตุการณ์เดียวแต่กลับเอามาทำเป็นเรื่องยาวได้ตั้งยี่สิบนาที

    แบบนี้ไม่อยากจะนับว่าเดินเรื่องช้าหรอกครับ เพราะความรู้สึกในแต่ละตอนที่ดูนั้น มันล่องลอยไปแล้วก็มาหยุดตรงที่เพลงปิดเรื่องดังขึ้น กลายเป็นว่า อ้าว จบแล้วเหรอเนี่ย กำลังเคลิ้ม มันไม่ถึงขั้นที่สาวๆสมัยนี้เรียกว่าฟิน แต่มันเป็นความรู้สึกแบบอยากอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ไม่เรียกช้าครับ เพราะดึงอารมณ์คนดูลงมาเดินอยู่ในเรื่องเดียวกันได้ อาการอย่างนี้พบได้ตามอนิเมแนว Slice of Life ที่ดีทั้งหลาย ที่คนไม่ชอบก็จะมองว่าน่าเบื่อ ส่วนคนที่ชอบก็จะรู้สึกเหมือนได้ผ่อนคลายจิตใจ(ไม่ใช่หลับนะ)ขณะดู

 

    สิ่งเดียวที่เป็นเหมือนกำแพงคั่นเรื่องนี้ไว้จากแนวรักใสๆตามปกติก็คือ"น้ำลาย"

    ที่ทำเอาผู้ชมหลายท่านเกิดอาการรับไม่ได้

 

    พิธีกรรมการแลกน้ำลายที่เกิดขึ้นในอนิเมเรื่องนี้ ก็เหมือนกับPsychometryที่เป็นพลังจิตอ่านความทรงจำจากสิ่งของ แต่นี่จะใช้ได้กับเฉพาะคนที่ตัวเองมีชะตาผูกพันด้วย ฟังดูโรแมนติก

 

    แต่ผู้ชมหลายท่านก็ยังเกิดอาการรับไม่ได้!

 

    อย่าลืมว่าอนิเมเรื่องนี้ชื่อว่าแฟนสาวปริศนา X จะให้ธรรมดากว่านี้ก็คงต้องตัด X ออก กลายเป็นแฟนสาวปริศนาธรรมดาๆ ขาด X ไปตัวเดียว ความลึกลับหายไปกว่า 70 % หมดกันพอดี

    เหมือนกับตัดน้ำลายที่เป็นอุปกรณ์ดำเนินเรื่องออกไป ความน่าสนใจก็ลดลงฮวบฮาบ เพราะกลายเป็นสาวเพี้ยนกับหนุ่มซิงหลุดยุคจากปี 90's ไร้ซึ่งฉากร่างกายที่อ่อนระทวยน้ำตาซึมหลังจากได้รับรู้ความรู้สึกที่ไม่อาจสื่อด้วยคำพูดใดๆได้จากอีกฝ่าย  

     ไอ้คำพูดอย่าง "เธอรู้สึกอย่างไร ฉันก็รู้สึกอย่างนั้น" ที่เคยฟังดูน้ำเน่า แต่พอมาอยู่ในเรื่องนี้ กลับรู้สึกว่าใจสองใจนั่นสื่อถึงกันได้ด้วยน้ำลายจริงๆ นั่นล่ะคือประเด็นของเรื่องครับ 

 

     ต่อไปก็ว่าด้วยเรื่องของเนื้องานกันบ้าง

 

     Hoods Entertainment สตูดิโอที่รับผิดชอบอนิเมเรื่องนี้ มีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานเก่าอย่างดาบตัดนม และเควเซอร์ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นชื่อของอนิเมที่ไม่รู้มันฉายออกทีวีได้ยังไง ติดเรทไม่รู้จะติดยังไงแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าจะมีวันได้รับงานทำอนิเมรักใสๆ(ลามก 0.1%)แบบนี้ ที่ไม่น่าเชื่อกว่านั้นคือมันออกมายอดเยี่ยมมากราวกับเกิดมาเพื่อสิ่งนี้  ธีมเรื่องออกมาดูเก่าๆย้อนยุคตั้งแต่เพลงเปิดที่ขับร้องโดยนักพากย์หน้าใหม่ผู้รับบทอุราเบะนางเอกของเรื่อง ที่ตอนอ่านยังไม่รู้สึกว่าจะย้อนวัยไปได้ปานนั้น แต่ก็นั่นแหละ สมัยนี้แล้ว ไอ้ความรักแบบนี้มันตกยุคไปหมดแล้วล่ะ ที่ออกมาเป็นธีมยุค90นี่ก็ถือว่าเหมาะสมดีอยู่ ลงสีลงเส้นอะไรก็ไม่ค่อยจะเหมือนอนิเมปกติสมัยนี้ ตัดเส้นหนาอย่างกับหลุดมาจากต้นฉบับ ส่วนที่เป็นสีเข้มก็เหมือนกับสกรีนด้วยมือ ซึ่งถอดมาจากต้นฉบับที่เป็นหนังสืออีกนั่นแหละ เรียกได้ว่างานคาราดีไซน์ฉบับอนิเมนี่ได้ใจแฟนๆผลงานไปเต็มๆ

    ที่น่าเป็นห่วงอย่างฉากโลกแห่งความฝันที่เหมือนกับหลุดมาจากเรื่องเก่าของอ.แก ซึ่งมีรายละเอียดยุ่บยั่บเต็มไปหมด ถ้าออกมาไม่ดีมีสิทธิ์ตกม้าตายแบบอนิเมจอมเวทย์พิทักษ์ฝันที่เจ้าของบล็อกพยายามจะลืมว่ามันเคยมี แต่คราวนี้พอเป็นอนิเม ฉากนั่นมันได้กลายไปเป็นฉาก3Dแบบฟุ้งๆ ดูดีไปอีกแบบ ถือว่าดัดแปลงได้ดี รอดตัวไปอีกงาน

     เรื่องเสียงพากย์ตัวเอกก็เป็นอีกเรื่องที่โจษจันกันมากว่าจะเป็นคนนู้นคนนี้ก่อนจะประกาศตัวจริงให้ช็อควงการว่าเป็นนักพากย์ใหม่ ครั้งแรกที่ได้ยินเสียงเธอนั้นผมรู้สึกถึงความห้าวแบบผู้ชาย ผิดจากอุราเบะที่คิดไว้ในจินตนาการพอสมควร จนกระทั่งมาสังเกตทีหลังว่า คุณเธอร้องทั้งเพลงเปิดเพลงปิด เสียงน่ารักติดหูไม่ใช่น้อย ซึ่งถ้าอยากฟังตอนเสียงหวานๆในเรื่องน่ะ ยากหน่อย เพราะตามท้องเรื่องนางเอกของเราไม่ได้ทำตัวน่ารักตลอดเวลา ดูเป็นตัวละครมีมิติดี เวลาโฟกัสตัวละครหลักๆไม่กี่ตัวมันก็ต้องทำให้ได้แบบนี้สิ

     ข้อเสียอย่างเดียวก็คงเป็นตัวกลางที่ใช้ดำเนินเรื่องอย่างน้ำลายนี่ล่ะ ที่ทำให้อนิเมเรื่องนี้มีทั้งคนรังเกียจและชื่นชอบไปพร้อมกัน แต่เจ้าของบล๊อกเองก็นั่งดูกับน้องสาวจนจบซีรีย์นะ เปิดใจกันหน่อยๆ คนธรรมดาทั้งหลาย

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

CV: Yoshitani Ayako (เดบิวในฐานะนักพากย์)

Comment : แม้จะเป็นหน้าใหม่ในวงการนักพากย์ แต่ชื่อนี้วนเวียนอยู่ในวงการนักแสดงหลายปีแล้วครับ บทแรกในฐานะนักพากย์ก็ได้พากย์ตัวละครพิลึกๆเลยทีเดียว ทีแรกก็แอบกลัวว่าจะไม่ไหวเพราะเป็นนักพากย์ใหม่ เอาคนเก๋าๆมาดีกว่ามั๊ย แต่พอดูๆไปหลายตอน การที่ได้เสียงแปลกใหม่แบบนี้มามันเป็นข้อดีอีกอย่าง มันเหมือนกับเราค่อยๆทำความรู้จักกับตัวละครที่ชื่ออุราเบะตั้งแต่ยังไม่รู้จักกัน พวกฝรั่งบอร์ดนอกตอนดูตอนแรกก็สวดเสียงพากย์กันยับ แต่พอตอนจบฉายเสร็จก็กรีดร้องราวกับจะไม่ได้ยินเสียงเธออีกแล้ว จากนี้ไปเวลาอ่านการ์ตูนเรื่องนี้ เสียงพากย์ในหัวคงกลายเป็นเสียงเธอไปเรียบร้อย มันช่างเซ็กซี่โดนใจซะเหลือเกิน

      อุราเบะนั้นเป็นบทนางเอกที่เขียนมาได้แบบแฟนสาวในยุคสมัยที่ผู้ชมยังอยู่ ม.ปลาย (เพราะเรื่องนี้ลงตีพิมพ์ในวารสารในฐานะเซย์เน็น หรือการ์ตูนสำหรับผู้ใหญ่ที่เกินวัยรุ่นไปแล้ว) บรรยากาศ การสงวนทีท่าหรืออะไรก็ดูจะย้อนวัยไปหมด  ที่แสดงออกมาแต่ละอย่างนั้นก็เทียบเท่ากับสิ่งที่มากที่สุดเท่าที่คู่รักวัยเรียนจะให้กันได้ในความสัมพันธ์แบบที่ไม่เกินเลย ปกติของแบบนี้มันจะไปอยู่ในฝั่งการ์ตูนผู้หญิง (แน่นอนว่ายกเว้นเรื่องเฟติชประหลาดแบบน้ำลาย) ถามว่าเป็นตัวละครแนวแปลกใหม่มั๊ยก็ไม่ แต่นี่คงเป็นเรื่องแรกและเรื่องเดียวที่จะแสดงมิติของตัวละครนิสัยแบบนี้ออกมาจนแทบหมดเปลือก จากที่ปกติจะเป็นได้แค่ตัวประกอบตอนเดียวจบ

 

CV: Irino Miyu     ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment : นี่คือผู้ชายม.ปลาย ทั่วไป ที่มักจะอยู่ในคำตัดพ้อของสาวๆว่า ผู้ชายมันก็เป็นซะแบบนี้ แต่จริงๆก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น แค่เรื่องมันบังเอิญพาไปบ้าง หรือซื่อจนเซ่อไปบ้าง จะเอาเพอร์เฟ็คเลิศเลอนั้นมันไม่มีหรอกผู้ชายแบบนั้น  ถ้าเป็นสาวๆสมัยนี้คงเห็นตานี่หลอกง่ายดี ให้ทำอะไรก็ทำละมั้ง

 

CV: Hirohashi Ryou    ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment : แฟนเพื่อนมักเป็นผู้หญิงที่คุยด้วยง่ายกว่าผู้หญิงปกติทั่วไป ดีไม่ดีอาจจะคุยง่ายกว่าแฟนตัวเอง นี่คือสาเหตุที่โอกะสามารถเข้าตีป้อมปราการอุราเบะได้อย่างว่องไวกว่าสึบากิคุงในตอนแรกเสียอีก มีความสัมพันธ์แบบผู้หญิงผู้หญิงกับอุราเบะ ขนาดที่แฟนตัวเองยังอิจฉา

 

CV: Kaji Yuuki     ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment : อุเอโนะคุง ผู้แอบคบโอกะคนข้างบนอย่างลับๆ มาตั้งแต่ปี1(ม.4) เป็นเพื่อนผู้ชายคนสนิทของสึบากิ นี่ก็ผู้ชายลามกธรรมดาๆเหมือนกัน เข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ย

 

CV: Shimamura Yu      ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment : รักแรกสมัย ม.ต้นของสึบากิ จะเรียกว่าเป็นบอสใหญ่ของอนิเมก็คงไม่ถูกนัก เพราะความร้ายกาจยังไม่อาจเทียบชั้นกับไอดอลบอสใหญ่อีกคนที่ออกมาแต่ไม่มีบทพูด บทของเธอนั้นน่าเอาไปทำมิวสิควิดีโอเพลงไทยได้หลายเพลงอยู่ (น้ำเน่า?)

 

CV: Fujimura Ayumi        ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment :ตัวประกอบของแท้ แต่ออกมาตอนเดียวก็ทำอุราเบะหึงได้ ฟุจิมุระอายูมิพากย์ด้วย(สำคัญ)

 

CV : Fukuen Misato      ผลงานที่ผ่านมา>>

Comment : คุณพี่ผู้ทำหน้าที่เหมือนคุณแม่ของสึบากิ เป็นผู้หญิงที่เหลืออยู่คนเดียวในบ้าน เป็นคนเอางานเอาการ ไม่ยอมแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาสักทีเพราะเป็นห่วงน้องชาย

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ps. รู้สึกจะมี ONA เหลืออีกตอน ส่วนเพลง op ed ก็ยังไม่ประกาศวันออกสักที อยากฟังเพลงเต็ม ต้องไปเปิดครึ่งหลังฟังเพิ่มเอาตอนจบ

ps2. เพลงเปิดและเพลงปิดนั้นจะแถมมากับ BD DVD แผ่น 1 และ 2 ครับ